Korba literatury

Umiejętność pisania powieści jest darem, wymaga rozdwojenia, a ogromną część czasu spędza się, pisząc w introwertycznym klinczu, z samym sobą, w zamknięciu – tak o swoim pisarstwie 1 października powiedziała w Starym Mieście koło Konina pisarka, tegoroczna laureatka Nagrody NIKE – Olga Tokarczuk. Jak wyznała pisanie jest dla niej formą wewnętrznego dialogu, który przelewa na papier, refleksją na temat tego, co dzieje się na zewnątrz. I choć nie można ukryć światopoglądu pisarza, nie pisze o swoim życiu. Jej teksty to w dużej mierze reinterpretacja mitów, nieustanne ich odczytywanie i przetwarzanie. Co jest ważne przy pisaniu powieści? Research, drobiazgowe zbieranie informacji i narzucenie sobie pewnego reżimu. Dla autorki najwyższy stopień czytelnika to ten, który dostrzega w tekście coś, czego ona sama nie widziała. Truizmem jest stwierdzenie, że pisanie nie jest dla wszystkich, tak jak każdy inny zawód, jednak mam nadzieję, że każdy może zostać czytelnikiem Tokarczuk, cho...

Źródło okładki Zło i cierpienie wydają się być w tej książce niewyczerpane, dlatego dominującym uczuciem podczas jej czytania jest przygnębienie. Mario Vargas Llosa podejmuje te dwa ogólnoludzkie tematy, a zgłębiając tą sfabularyzowaną biografię, skojarzenia z „Jądrem ciemności” Conrada narzucają się mimowolnie. Llosa fabułę „Marzenia Celta”   oparł na życiu Rogera Cesementa, brytyjskiego konsula, bojownika o wolność Irlandii, idealisty, człowieka rozdartego i nieszczęśliwego. Poznajemy go w celi śmierci, gdzie skazany za zdradę Wielkiej Brytanii, oczekuje na rozpatrzenie wniosku o ułaskawienie. Akcja rozgrywa się głównie w roku 1916, ale retrospektywa przybliża historię kolonializmu belgijskiego w Kongo, czyli polityki rabunku, gwałtu i przemocy. Młody Roger dostrzegał złe strony panowania białego człowieka, ale wierzył, że ostatecznie służy ono dobru, oświeceniu, ucywilizowaniu Afryki. Wiele lat później walczył o prawo do ludzkiego traktowania Afrykańczyków, był tak...

Źródło okładki Miłość, zdrada, silne uczucia, władza i już mamy początek romansu. Ale nie w tej książce. Jeżeli zacząć analizować ten tekst, wszystkie wymienione elementy tutaj są, jednak „Głosy Pamano” Jaume Cabré nie są lekturą wyłącznie dla miłośników tego gatunku. Podobnie jak w „Wyznaję” , innej książce Katalończyka, należy maksymalnie skupić uwagę, by nie pogubić wątków w zmieniającym się porządku zdarzeń. Jeżeli ktoś znajduje przyjemność w zaburzonej chronologii i alinearności, to będzie w swoim żywiole. Będzie czerpać radość ze zdań, które przeplatają plany czasowe, zaczynają się w latach 70., a kończą w 40. Podda się prądowi narracji, która w jednym zdaniu przechodzi z pierwszoosobowej w trzecioosobową, będzie bawił się zdaniami pozbawionymi interpunkcji. Dlaczego pomyślałam o tej książce w kategorii romansu? Bo jest tutaj silne, niszczące uczucie, które przetrwało lata i determinowało działania jednej z bohaterek. Może to jednak nie miłość, ale chorobliwe dą...

Źródło okładki Sezon urlopowy w pełni, jeżeli ktoś nie ma jeszcze zaplanowanego wyjazdu, może zainspirować się książką Karola Lewandowskiego „Busem przez świat. Ameryka za 8 dolarów”, ale ostrzegam: nie jest to inspiracja na last minute . To propozycja dla podróżników zdeterminowanych na wielomiesięczne przygotowania, gotowych na uporczywe mierzenie się z wszelakimi przeciwnościami, włącznie ze sceptycznymi uwagami znajomych i rodziny, a jednocześnie spontanicznie reagujących na rzeczywistość. Jeżeli ktoś jest takim, nazwijmy go „spontanicznym planowaczem”, to doskonale zrozumie tekst Lewandowskiego. Więcej na stronie Peron4 . Czytajcie i komentujcie. Zapraszam. Udostępnijcie, jeżeli spodobał Wam się wpis.

Źródło okładki                                         Jedną z cech utopii jest niemożliwe do zrealizowania dążenie do zaspokojenia nieodpartej potrzeby stworzenia lepszego świata. Jestem pewna, że ludzie ciągle będą wymyślać nowe idee, które mogłyby to dążenie zaspokoić i choć nie wierzę w jego realizację, to cieszy jego istnienie. I o tym dążeniu jest ta książka. Więcej znajdziecie na stronie Peron4 . Zapraszam do przeczytania mojego tekstu :)