Lupus, kiedy zemsta zastępuje sprawiedliwość

Wyobraź sobie, że nocą, w lesie przy świetle czołówki ktoś kopie dół, wrzuca tam owinięte w brezent ciało, zakopuje i odchodzi przekonany, że wszystko doskonale zaplanował. Ktoś inny jednak obserwował każdy jego ruch. Klasyka. Myślisz, e tam, słabo będzie, zapewniam, że się mylisz.

Główny bohater Lupusa, Oxen, były komandos przechodzi nieskuteczną terapię. Początkowo przypominał mi Mańka z Horyzontu Małeckiego. Silni, inteligentni, błyskotliwi, doskonale wyszkoleni nie radzą sobie ze swoją psychiką, stresem, który wywołała u nich wojna. To nie tylko mięśniaki, ale myślący, wrażliwi ludzie, których psychikę nadszarpnęła wojna i mają problem z funkcjonowaniem w społeczeństwie.

W Lupusie (lupus to łacińska nazwa wilka) pojawia się sporo wątków, historii, retrospekcji, bohaterów, początkowo trudno się w tym zorientować, wydaje się, że ich związek jest luźny. Jednak z czasem układają się w wartko opowiedzianą historię, rozbudowaną i ze świetnie zbudowanym napięciem. Nie jestem fanką kryminałów, ale ten, który trochę bałam się zacząć ze względu na objętość, zintensyfikowany, wciągnął i pociągnął w duński las. Mimo objętości, nie jest to książka przegadana, wolę jednak krótsze teksty.

Już myślisz, że coś się układa, a tu wszystko się rozsypuje. Dochodzi do sytuacji, kiedy bohaterowie przestają sobie wierzyć, kluczą, nie wiedzą, komu mogą zaufać. W czasie narodowej kwarantanny można się z Oxenem przemieszczać po lesie na dużych przestrzeniach, bo on ciągle jest w ruchu, aż irytuje ta jego swoboda.

Brutalne sceny przeplatane są próbą nawiązania przez Oxena relacji z nastoletnim synem. Nie trzeba jednak wyszukanych rozwiązań, wystarczy zwykła, szczera rozmowa i wszystkie dotychczasowe zabiegi tracą na znaczeniu. Ale do tego Oxen dochodzi dopiero w ostatnich scenach, wcześniej miota się pomiędzy próbami zdobycia sympatii chłopca a samooskarżeniem.

Wszystkie wydarzenia rozgrywają się w cieniu lupusa, który ma tutaj różnorodne znaczenie. Wilk to w kulturze siła, wytrwałość, niezależność, budzi strach i fascynuje, postrzegany często jako zagrożenie, może stać się wentylem, który spuści społeczne napięcie. Lupus, wilk pojawia się na terytorium Danii i staje się obiektem zainteresowania miłośników zwierząt, ale ma też zagorzałych wrogów. Wilk to nocny łowca, takim łowcą jest Oxen. Prześladowany przez swoje prywatne „wilki”, które czają się w jego psychice, były komandos Korpusu Łowców, dla swojej aktywności wybiera noc. Gdy jest czujny, jego koszmary są przytłumione. Lupus to w końcu tajna organizacja wewnątrz duńskiej policji, która działa ponad prawem i wymierza swoją, nierzadko kontrowersyjną sprawiedliwość. Organizacja, wokół której działalności osnuta jest cała książka.

Zaskakujące zwroty akcji i rozwiązanie wątków prowadzi do jednego wniosku: to na czym opierasz swoje decyzje, życie, może okazać się ułudą. Jedno błędne założenie wystarczy, żeby przez dziesięciolecia budować na fałszu, a jakie znaczenie ma wtedy każda twoja decyzja? Czym jest życie podporządkowane jednemu błędnemu wyborowi? Jest pomyłką, jak Lupus.

J.H. Jensen, Lupus, Helion 2020, ebook.

Spodobał Ci się wpis? Udostępnij!